خال چیست؟

      خال حاصل تجمع سلول‌های رنگدانه‌ای به نام ملانوسیت هستند درون ملانیست ماده‌ای رنگی به نام ملانین تولید می‌شود و رنگ تولید شده باعث رنگی شدن سلول‌های ملانوسیت می‌شود. توزیع و فراوانی ملانوسیت‌ها تعیین کننده رنگ پوست هستند، در شرایطی که تجمع بیش از حد از ملانوسیت‌های در مساحت کوچکی از پوست ایجاد شود، نتیجه آن یک خال می‌شود که گاهی این تجمع فقط به تغییر رنگ بسنده نمی‌کند و باعث بالا آمدن پوست هم می‌شود. روش‌های متعددی برای برداشتن خال وجود دارد. یکی از روش‌های مرسوم جراحی است. اما مشکل بزرگ در روش جراحی، لزوم انجام برش عمیق جهت برداشتن خال است. همین برش عمیق موجب ایجاد جای زخم یا اِسکار می‌شود به همین دلیل برداشتن خال با لیزر  بیشتر توسط افراد انتخاب می‌شود.

عوامل ایجاد خال:

  • عوامل محیطی.
  •  زمینه ژنتیکی.
  • هورمون‌های جنسی بخصوص استروژن و پروژسترون در خانم‌ها.

چه خال‌هایى مستعد بدخیمى یا تغییرات دیسپلاستیک هستند؟

بزرگ شدن سریع خال، افزایش رنگ خال (تیره‌تر شدن) و هر نوع تغییر دیگر در رنگ خال، رشد قسمتی از خال و نامتقارن شدن آن از نظر شکل، تغییر در حاشیه خال از نظر رنگ یا شکل، زخمی شدن خال و ایجاد خونریزی، همه این علائم می‌توانند هشداری برای شما باشند تا به پزشک مراجعه کنید.

کدام خال‌ها را می‌توان برداشت؟

غیر از خال‌هایى که احتمال بدخیم شدن دارند و با تشخیص پزشک براى برداشتن آن‌ها با حاشیه مشخص و به‌طور کامل اقدام کرد، خال‌ها را از نظر زیبایى نیز مى‌توان برداشت که باید پوست بیمار را از جهت تشکیل پوست اضافه یا بر جاى ماندن جاى خال درنظر گرفت که این کار نیاز به مهارت کامل دارد.

 

زگیل چیست؟

     زگیل یک بیماری ویروسی است که عامل ایجاد کننده آن پاپیلوما ویروس انسانی است لازم به توضیح است تاکنون بیش تر از ۷۰ نوع ویروس زگیل شناخته شده که درایجاد زگیل موثرند. برخی از این ویروس ها فقط می توانند پوست را گرفتار کنند و برخی دیگر فقط مخاط ها را (مثل نواحی تناسلی بیرونی و حتی نواحی تناسلی داخلی خانم ها و مخاط چشم و بینی و حلق) گرفتار می کنند و برخی هم پوست و هم مخاط را گرفتار می کنند.
روش‌های متعددی برای برداشتن خال وجود دارد. یکی از روش‌های مرسوم جراحی است. اما مشکل بزرگ در روش جراحی، لزوم انجام برش عمیق جهت برداشتن خال است. همین برش عمیق موجب ایجاد جای زخم یا اِسکار می‌شود به همین دلیل برداشتن خال با لیزر  بیشتر توسط افراد انتخاب می‌شود. سلول‌های پوستی به دنبال آلوده شدن به ویروس دچار افزایش سرعت در تکثیر و تقسیم سلولی می‌شود که این افزایش رشد باعث بوجود آمدن توده گوشتی روی سطح پوست و گاهی سطوح مخاطی می‌شود.

انواع زگیل:

  • زگیل معمولی.
  • زگیل کف پا.
  • زگیل صاف.
  •  زگیل‌های تناسلی.
  •  زگیل‌های ظریف نوک تیز یا انگشتی.

زگیل معمولی: زگیل معمولی که بیش‌تر در بچه‌ها دیده می‌شود تعداد ضایعات این نوع زگیل در بچه‌ها از یک تا ده‌ها عدد می‌رسد ، البته این نوع زگیل در بالغین هم مشاهده می‌شود ولی تعداد آن‌ها نسبت به بچه‌ها کم تر است. در این نوع زگیل ضایعات به صورت برجستگی‌هایی با سطح خشن و به رنگ مایل به خاکستری دیده می‌شود که اندازه آن‌ها می‌تواند از چند میلی‌متر تا یک سانتی‌متر و بزر‌تر مشاهده شود. بیش‌ترین جاهایی که این نوع زگیل درگیر می‌کند معمولاً روی پشت دست‌ها و پشت انگشتان و پاها، روی تنه، پوست سر، صورت، بینی و… می‌باشد.

زگیل کف پا: زگیل کف پا این نوع زگیل به صورت نقاط فرو رفته در کف پاها دیده می‌شوند و گاهی این نقاط به هم پیوسته و سطح بزرگی را به وجود می‌آورند که اصطلاحاً به آن زگیل موزاییکی گفته می‌شود.

زگیل صاف: زگیل صاف این نوع زگیل به صورت ضایعات ۴-۲ میلی‌متری به رنگ پوست یا مایل به رنگ صورتی و با سطح کمی برجسته دیده می‌شود . این نوع زگیل بیش‌تر در صورت، گردن، پشت دست‌ها، مچ دست و زانوها دیده شده که معمولاً در جوان ها بیش‌تر ظاهر می‌شود.

زگیل‌های تناسلی: زگیل‌های تناسلی این نوع زگیل‌ها به صورت ضایعات مجزا و یاگل کلمی به هم پیوسته و گاهی به صورت مرطوب و بدبو درنواحی تناسلی خانم‌ها و آقایان دیده می‌شوند. این نوع زگیل‌ها از طریق مقاربت واگیر می‌یابند.

زگیل‌های ظریف نوک تیز یا انگشتی: زگیل‌های ظریف نوک تیز یا انگشتی این نوع زگیل به صورت ضایعات مجزا و پایه‌دار نازک است و معمولاً در صورت و گردن آقایان دیده می‌شود که با shave کردن صورت زیاد می‌شوند.

چه عواملی باعث بروز زگیل می‌شوند و چه افرادی در معرض گرفتاری هستند؟

 از نظر سنی بچه‌ها و نوجوانان مستعدترین افراد برای زگیل می‌باشند. اما زگیل‌های کف پا بیشتر در بالغین دیده می‌شود. خصوصا در کسانی که بیشتر از استخر و سونا استفاده می‌کنند چون مرطوب شدن پوست کف پا ورود ویروس را آسان‌تر می‌کند. از نظر شغلی کسانی که دارای حرفه‌هایی هستند که مرطوب یا زخمی شدن پوست در آن‌ها شایع‌تر است بیشتر در معرض این بیماری هستند.
کارکنان استخرها، حمام‌ها، قصاب‌ها، مکانیک‌ها در معرض خطر بیش تری‌اند. همچنین کسانی که به دلایلی وضعیت ایمنی خوبی ندارند مثل بیماران مبتلا به ایدز و یا کسانی که داروهای ضعیف کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنند شانس بیش تری جهت ابتلا دارند.

در مان زگیل‌های معمولی:

  • لیزر کردن ضایعات.
  • سوزاندن ضایعات.
  • کرایوتراپی یا فریز کردن ضایعات.
  • استفاده از محلول‌ها و یا پماد‌ها و چسب‌های ضد زگیل.

مهم‌ترین عامل برای ازدیاد ضایعات، محیط نمناک است (مانند کسانی که کف پاهایشان بیش تر عرق می‌کند یا کسانی که بیش‌تر با آب سرو کار دارند و یا با مواد نمناک کار می‌کنند) و کسانی که ناخن‌هایشان را می‌جوند و هم چنین افرادی که زگیل‌هایشان را دستکاری می‌کنند. بیشتر در معرض انتشار این بیماری‌اند به عبارتی دستکاری کردن زگیل می‌تواند سبب انتقال ویروس به نواحی اطراف زگیل اول و هم چنین سایر قسمت‌های بدن شود.

درمان زگیل‌ها:

در اکثر موارد، زگیل‌های روی پوست بی ضرر و بی‌خطر بوده و بدون درمان برطرف می‌شوند. بااین حال، زگیل‌های می‌بایست توسط پزشک بررسی شوند. بعضی اوقات، زگیل بعد از درمان بازگشت کرده و بیشتر از یک نوع درمان برای نابودی آن لازم است. هر چند پزشکان اقدام به درمان سریع زگیل‌ها می‌نمایند، اما بعضی از انواع زگیل به چندین نوع و یا جلسه درمان برای درمان کامل نیاز دارند. این درمان‌ها شامل:

  • (کرایوتراپی) منجمد کردن: در این نوع درمان، پزشک از نیتروژن مایع برای منجمد کردن زگیل استفاده می‌نماید. در این درمان تاولی دور زگیل ظاهر شده و حدود یک هفته بعد از آن زگیل می‌افتد.
  • کانتاریدین: در این نوع درمان، پزشک نوعی عصاره خاص از blister beetle را جدا کرده و برروی زگیل می‌گذارد. بعد از گذاشتن کانتاریدان، ناحیه را با باند می‌پوشانند. تاول ناشی از عصاره پوست روی زگیل را برداشته و در نتیجه پزشک قادر به برداشتن بخش مرده زگیل می‌باشد.
  • سایر داروها: این داروها شامل بلئوسمین، که دارویی تزریقی است بوده و داخل زگیل تزریق می‌شود تا ویروس را بکشد و آلدارا دارویی که برای ایمن درمانی (immunotherapy) استفاده می‌شود و در شکل کرم موجود است نیز از دیگر این داروهاست.
  • جراحی جزئی: زمانیکه زگیل‌ها با روش‌های دیگر درمان نشدند، از جراحی برای برداشتن زگیل استفاده می‌شود. ریشه زگیل با استفاده از سوزن الکتریکی یا کرایوسورجری (منجمد کردن عمیق) نابود می‌شود.
  • جراحی لیزری: در این روش از تشعشع قوی نور برای سوزاندن و نابود کردن بافت زگیل استفاده می‌شود.
  • کرم ایمی کیمود یا آلدر: با تقویت سیستم دفاعی به صورت موضعی عمل می‌‌کند. برای اثر بخشی حداقل باید ۳۰ هفته از این دارو استفاده گردد لذا معمولا برای درمان اولیه استفاده نمی‌شود مگر ضایعات بسیار منتشر و بسیار ریز باشند یا امکان انجام لیزر وجود نداشته باشد. اما معمولا برای دوره‌های پس از درمان لیزر کاربرد دارد.
  • محلول موضعی پودوفیلین: برای ضایعات کوچک و با تعداد کم به صورت سرپایی تجویز می‌شود و معمولا میزان عود آن کمتر از فریز کردن است این روش به دلیل این که دردناکه بوده و امکان آسیب به بافت های سالم پوست نیز وجود دارد معمولا در ضایعات کوچک و به تعداد کم کاربرد دارد.
  • الکتروسرجری (کوتر) یا رادیوسرجری (آر اف جراحی)دیگر روش‌ها هستند.